Gayrimenkulde Adil Kazanç İlkesi: Yeni Nesil Profesyoneller İçin Yol Haritası
Emlak sektörünün uzun yıllardır içinde yer alan bir profesyonel olarak, son dönemde mesleğe adım atan genç meslektaşlarımızın karşılaştığı bazı…
Emlak sektörünün uzun yıllardır içinde yer alan bir profesyonel olarak, son dönemde mesleğe adım atan genç meslektaşlarımızın karşılaştığı bazı "yanlış paylaşım uygulamalarına" dikkat çekmek istiyorum. Bu durum, sektörümüzün temel etik değerleriyle de çelişmekte ve hakkaniyet ilkesini zedelemektedir.
Özellikle ofis ortamlarında, sektörün işleyişini henüz tam kavrayamamış yeni danışmanlara sunulan şu tür teklifler ne yazık ki karşımıza çıkabilmektedir: "Portföy benim üzerimde. Sen tüm zamanını ve enerjini harcayarak bu işlemi tamamla. Satıcıdan alınan hizmet bedeli bana kalsın, sen ise sadece alıcıdan alacağın komisyonla yetin!" Bu tür yaklaşımlar, hem global iş birliği prensiplerine hem de sektörümüzdeki ekip ruhu anlayışına aykırıdır.
Şeffaf ve adil bir işleyişin, sektörümüzün sürdürülebilirliği ve profesyonellerin haklarının korunması açısından ne kadar önemli olduğunu hatırlamak hepimizin görevidir. Profesyonel iş birliği standartlarımız, bu dengeyi sağlamak üzerine kuruludur. Bu standartlar temel olarak iki ana modeli içermektedir:
- •Yönlendirme (Referral): Bir gayrimenkulün veya müşteri bilgisinin, başka bir ofis veya danışman ile paylaşılması durumudur. Bu modelde, portföyü yönlendiren taraf, işlemin tamamlanmasıyla elde edilen hizmet bedelinden belirli bir pay alır. Bu pay, satış işlemlerinde %25, kiralama işlemlerinde ise %12,5 olarak belirlenmiştir. Bu oranlar, sektörel bir kural olup, keyfi olarak değiştirilmemesi gereken standartlardır.
- •İş Birliği (Cooperation): Aynı işlem üzerinde, yani hem alıcı hem de satıcı tarafında iki farklı danışmanın birlikte, omuz omuza çalışmasıdır. Bu modelde temel prensip hakkaniyettir. Her iki danışman da kendi temsil ettiği taraftan alınan hizmet bedelinin eşit bir bölümünü (%50 / %50) alır.
Satıcı hizmet bedelinden mahrum bırakılarak yalnızca alıcı tarafına yönlendirilen bir danışmanın, ofis payı ve operasyonel giderler düştükten sonra eline geçecek meblağın, harcadığı yoğun çaba ve zaman karşısında yetersiz kalacağı açıktır. Bu durum, etik olmayan bir kazanç paylaşımı örneğidir.
Hakkaniyetli bir kazanç paylaşımı yapmayan, danışmanlarını sadece bir "iş gücü" olarak gören yapılanmalar, uzun vadede en değerli varlıkları olan nitelikli insan kaynağını kaybederek başarısızlığa mahkum olurlar. Bu tür hatalı modellerin içine giren danışmanlar ise ya sektöre olan inançlarını yitirerek uzaklaşır ya da bu yanlış uygulamaları devam ettirerek sektörde olumsuz bir zincirin parçası haline gelirler. Sektörümüzün gücü ve başarısı, şeffaf, adil ve etik bir kazanç modeline dayanmaktadır. Gerçek profesyonellik, her zaman birlikte kazanma kültürünü ve etik ilkeleri önceliklendirmekten geçer.
Bu haberi nasıl buldunuz?